Doof worden doe je zo

Vertel je verhaal

Vertel je verhaal

Heb je goede of juist slechte ervaringen met oordoppen? Heb je andere adviezen waarmee je de oren van anderen kunt helpen? Of wil je gewoon je verhaal kwijt, over gehoorverlies of andere oor-zaken? Laat je tekst achter op Oorcheck! en lees de verhalen van anderen. Ook artiesten komen op deze site aan het woord. Kijk bij ambassadeurs in actie.

Je verhaal kun je sturen naar: oorcheck@hoorstichting.nl

Dorien Stapelbroek

Ik ben 22 jaar en gebruik al sinds mijn 17de oordoppen. Omdat ik de gele herriestoppers niet zo comfortabel vond en veel uit ga en concerten bezoek, heb ik besloten gehoorbeschermers op maat te laten maken. Het kost een beetje, maar dan heb je ook echt wat! Ik kan ze in en uithalen wanneer het mij uitkomt en het allerprettigst is dat ze geen pijn doen en ik zeker weet dat m’n oren beschermd worden.

Ik ben 22 jaar en gebruik al sinds mijn 17de oordoppen. Omdat ik de gele herriestoppers niet zo comfortabel vond en veel uit ga en concerten bezoek, heb ik besloten gehoorbeschermers op maat te laten maken. Het kost een beetje, maar dan heb je ook echt wat! Ik kan ze in en uithalen wanneer het mij uitkomt en het allerprettigst is dat ze geen pijn doen en ik zeker weet dat m’n oren beschermd worden.

Laatst was ik in een disco en werd ik er weer eens aan herinnerd hoe weinig mensen aan gehoorbescherming doen. Ik voel me meestal een soort bezienswaardigheid: iedereen die het opvalt dat je ze in hebt, kijken je na of staren je aan alsof je ineens pimpelpaarse vlekken op je gezicht hebt. Ik word een beetje moe van de vraag waarom ik gehoorbeschermers draag. Meestal leg ik toch maar gewoon uit waarom, omdat ik mensen ervan wil overtuigen dat het niet bijzonder hip is om op je 30ste/40ste al aan een gehoorapparaat te moeten. Of om op een huiskamer feestje drie keer te moeten vragen: wat zegt u?
Wat mij betreft zijn gehoorbeschermers niks om je voor te schamen. Toch wordt het nog een beetje als taboe gezien. Dat is echt jammer!
Zolang de volumeknop overal nog steeds voluit staat, blijf ik ze gewoon dragen. In ieder geval zijn mijn oren dan straks niet verpest!

Discodip


Tessa Heemskerk (18) 'Ik moet wel drie keer vragen: wat zegt u?'

Ze luisterde twee à drie jaar bijna elke dag naar haar MP3-speler. Op z'n allerhardst. Nu moet ze moeite doen om anderen te verstaan.

 

Tessa Heemskerk (18) 'Ik moet wel drie keer vragen: wat zegt u?'

Ze luisterde twee à drie jaar bijna elke dag naar haar MP3-speler. Op z'n allerhardst. Nu moet ze moeite doen om anderen te verstaan.

Waarom moest het zo hard?

Ik weet niet. Ik Vond het gewoon lekker, hiphop enzo. Ik ging ook wel eens naar hardcore feesten en daar heb je ook onwijs harde muziek. Dan stond ik vooraan, bij de boxen. Maar het is niet duidelijk of dat de enige oorzaak is. Er wordt nog onderzocht of het ook te maken heeft met een allergie.

Waar heb je precies last van?
Van van alles. Mijn oren slaan af en toe helemaal dicht. Als mensen tegen me schreeuwen of na een telefoongesprek heb ik soms een half uur een piep. Maar wat altijd blijft is dat ik niet goed hoor.

Nogal lastig in het dagelijks leven...

Inderdaad. Als ik een telefoongesprek voer, houd ik mijn andere oor dicht. Anders versta ik het niet. Ik werk ook achter een bar en als mensen iets bestellen moet ik wel drie keer vragen, 'Wat zegt u?' Ik moet me dan goed concentreren, anders hoor ik het gewoon echt niet. Knap vermoeiend.

Je hebt vast je gedrag veranderd...
Nou, ik luister nog steeds naar muziek, maar niet zo hard. En naar hardcore feesten ga ik niet meer. Ik heb wel spijt, maar ik wist ook niet dat het zo hard kon gaan.

Oorsuizen en piepen


Marco (15): "Ik weet niet eens meer hoe normale mensen horen"

Zeven jaar zit hij in een showorkest. Marco speelt piccolo, een kleine dwarsfluit met een hoog, schel en hard geluid. De ruis die hij in zijn oren heeft komt waarschijnlijk door de muziek.

 

Marco (15): "Ik weet niet eens meer hoe normale mensen horen"

Zeven jaar zit hij in een showorkest. Marco speelt piccolo, een kleine dwarsfluit met een hoog, schel en hard geluid. De ruis die hij in zijn oren heeft komt waarschijnlijk door de muziek.

Wat hoor je precies?
Het is een soort zeegeluid. Dat hoor ik alleen als het stil is, bijvoorbeeld als ik in bed lig. Daarnaast heb ik vaak een piep, na het spelen. Die blijft soms wel twee dagen hangen.
 
Hoe is het gekomen?
De piccolo is een hard instrument, dat dicht bij mijn ene oor zit. Het andere oor krijgt het hele orkest binnen, en dat is ook niet al te zacht. Waarschijnlijk heb ik in die zeven jaar schade opgelopen.

Gebruik je oordoppen?
Dat is me wel aangeraden, maar ik doe het niet. Mijn oren groeien nog en dan zou ik steeds weer nieuwe, dure doppen moeten kopen, omdat de oude niet meer passen. Maar het is natuurlijk beter. Gelukkig wordt het orkest wat kleiner, waardoor het volume terugloopt.

Wat doe je met uitgaan?
Dan zorg ik ervoor dat ik niet te dicht bij de boxen sta. Maar ik houd wel van metal en op een belangrijk concert, eens per jaar, wil ik wel graag vooraan staan. Mijn MP3 zet ik niet al te hard.

Hoe ga je om met de geluiden in je hoofd?
's Avonds in bed probeer ik zo snel mogelijk in slaap te vallen. Als de ruis me overdag opvalt, zoek ik meer geluid op. Zodra ik met iemand praat, hoor ik die zee al niet meer. Omdat ik die geluiden al vanaf mijn zevende heb, weet ik eigenlijk niet eens meer hoe normale mensen horen.

 

Overgevoeligheid

Hans Troost (52): "Bestek uit een la halen, dat lijkt bij mij op vuurwerk"

Na 25 jaar muziek maken en pianostemmen ging het plotseling mis. Hans Troost liep hyperacusis op en moest zijn vak opgeven. In de jaren daarna had hij soms geen zin meer in het leven.

 

Hans Troost (52): "Bestek uit een la halen, dat lijkt bij mij op vuurwerk"

Na 25 jaar muziek maken en pianostemmen ging het plotseling mis. Hans Troost liep hyperacusis op en moest zijn vak opgeven. In de jaren daarna had hij soms geen zin meer in het leven.

Was het helemaal plotseling?
Nee, het begon bijna ongemerkt. Na een werkdag was ik oververmoeid en geïrriteerd en kreeg ik last van lawaai. Dat duurde een aantal jaren, maar zeven jaar geleden kon ik ineens helemaal geen geluiden meer verdragen. 50 decibel was het maximum.

Erg weinig!...
Inderdaad. Praten deed al zeer aan mijn oren. Een cracker eten kon niet en naar een verjaardag gaan was uitgesloten. Inmiddels kan ik tot 80 decibel hebben, maar hardere geluiden zijn nog steeds vervormd, hard en pijnlijk. Bepaalde piekerige geluiden zoals gehamer, geven een enorme schrik. Als ik bestek uit een la haal, lijkt het of ik van dichtbij naar vuurwerk sta te kijken.

Allemaal door de muziek?....

Ja, want je moet je niet vergissen. Een klassieke musicus in een orkest krijgt evenveel decibels voor zijn kiezen als iemand in een disco. En pianostemmen blijkt veel meer belasting te geven dan gedacht werd.

Wat betekent het voor uw leven?
Ik heb een tijd continu oordoppen gedragen. Nu doe ik ze alleen in als ik veel last krijg, bijvoorbeeld tijdens het afwassen. Het is ook psychisch zwaar. Dat ik niet meer kan genieten van muziek en ook mijn vak moest opgeven is een dubbel gemis. Plus dat je geen mensen meer ziet en last krijgt van slapeloosheid. Als je niet oppast kun je steeds minder. Het gaat nu weer beter, maar het idee om een eind aan mijn leven te maken is heel dichtbij geweest.

Ouderdom


Toon Noortman (78): "Roodborstje? Welk roodborstje?"

Zo'n acht jaar geleden merkte hij dat zijn gehoor achteruitging. Inmiddels heeft Toon Noortman een hoortoestel. Daarmee kwamen geluiden die verdwenen waren weer terug. Maar het blijft een noodoplossing.

 

Toon Noortman (78): "Roodborstje? Welk roodborstje?"

Zo'n acht jaar geleden merkte hij dat zijn gehoor achteruitging. Inmiddels heeft Toon Noortman een hoortoestel. Daarmee kwamen geluiden die verdwenen waren weer terug. Maar het blijft een noodoplossing.

Hoe merkte u dat het minder werd?
Zo'n acht jaar geleden moest ik een keer een verslag maken van een vergadering. Toen bleek ik achteraf dingen te hebben opgeschreven die helemaal niet waren gezegd. Erg vervelend natuurlijk en toen snapte ik dat m'n oren achteruit gingen.

Vast een rumoerige baan gehad...
Nee hoor, het kwam door mijn leeftijd. Ik werkte op een laboratorium. Het is wel een familiekwestie: drie van mijn zes broers hebben ook slechte oren.

Wat veranderde er vooral?

Vooral de hoge tonen werden minder. Ik houd erg van vogels en eens zei mijn vrouw: 'Is dat nou een roodborstje dat je nu hoort?' Toen zei ik: 'welke roodborstje?' Ik hoorde het beestje helemaal niet. Dat was ook heel erg.

Wat doet een hoortoestel?
Dat versterkt heel precies de tonen die je minder goed hoort. Het geluid klinkt daardoor weer vrij natuurlijk en dat roodborstje hoor ik weer. Zonder hoortoestel versta ik mensen alleen goed als ze me rechtstreeks aanspreken. Het is in acht jaar verder achteruitgegaan en ik denk dat ik zonder toestel over vijf jaar grotendeels doof ben.

Handige oplossing, zo'n 'oortje', als je teveel naar dancefeesten bent geweest...
Dat zou ik niet zeggen. Het brengt je gehoor niet voor honderd procent terug en het is een heel gedoe om de goede instelling te vinden. Gehoorverlies is niet leuk.
 
 
Disclaimer | Colofon | Sitemap | Bronnen